Herman Wijns:  Vie:  Bambin


Een leuke peuter

De familie Wijns onderhoudt een familiale geest met haar personeel. Na het ontbijt is het Hermans eerste taak hen allen een kusje te geven. De personeelsleden houden enorm van het kind. Kleine Herman mag vaak mee wanneer er aan huis besteld wordt. Hij zit in de vleesmand, het vlees langs de andere kant. Wanneer een van de meiden verlof krijgt om naar de kermis te gaan, verkiest zij een dagje thuis met Herman door te brengen.

Voor Hermans papa heeft het gebed een grote waarde. Hij leert Hermanneke eerbiedig te bidden voor en na elke maaltijd. Tijdens het gebed moet de kleuter stil zijn, er moet ingetogen en met eerbied gebeden worden. Op die manier voelt de kleine dat het gebed iets heel bijzonder is.

Wanneer zijn papa naar zijn kamer gaat om rustig de rozenkrans te bidden voor het beeld van O.L.Vrouw van Lourdes, sluipt Hermanneke hem achterna en duwt voorzichtig de deur van de kamer open. Het kind bootst zijn vader na met een paternoster in de handen en beweegt zijn lippen. Na een tijdje sluimert hij in.

De - letterlijk - grote speelkameraad van Herman is "Mus", de hond. Het is een heel grote hond, waar zijn ouders hem vertrouwd mee gemaakt hebben.

Anecdote: un bambin généreux

Un jour le petit Herman demande à son papa: "Donner du sucre à Mus?" "Oui, mais sois prudent."

Après un petit moment il rentre au magasin et 'écrie avec triomphe: "Tout est parti!" Son pmère va regarder ce que ça signifie.

Le petit a servi un à un toute une boîte de sucres au chien.

plus d'anecdotes kleutertijd



Un bambin gentil

Op een zondagmiddag wandelt Hermanneke met zijn papa op de Antwerpse schoenmarkt. Hij is dan drie jaar. Ze stappen de kapel van O.L.Vrouw Toevlucht binnen. De kleine laat plots papa's hand los en loopt tot bij de rij eerste stoelen waar hij blijft staan. Wat maakt zo'n indruk op hem? Het altaar, het Mariabeeld? Minutenlang blijft hij onbeweeglijk toekijken. Zou O.L.Vrouw hem hier reeds onder haar bijzondere bescherming genomen hebben? Een bisschop die daar zit te bidden, merkt het kind op. Hij gaat ernaar toe, zegent het en geeft het een prentje. De jongen spreekt de ganse dag over Mijnheer de Bisschop.

Des heures durant le bambin Herman installé devant la porte du magasin sur sa petite chaise dit gentiment bonjour à tout le monde. Il connaît chaque client et sait qui a un chat ou un chien. Petit raconteur charmant et animé, les voisins aiment à l'amener se promener. Il est étonnant qu'à ces occasions il ne demande jamais rien et refuse même la limonade ou les sucreries qu'on veut lui offrir. Ce ne sont pourtant pas les instructions de ses parents.

Le petit Herman témoigne d'une philanthropie et d'une charité pour les pauvres, bien au delà de son âge. Plus que chez d'autres enfants sa sincérité innocente sert d'exemple aux adultes qui le rencontrent. Il n'a que cinq ans lors de la rencontre avec la gitane .

Iedere morgen gaat Jozef Wijns naar de mis. Als Herman wakker is, wil hij mee. Hij vraagt honderduit en zijn papa geeft uitleg. Zeer oplettend volgt hij de mis in zijn prentenboekje dat hij van zijn papa gekregen heeft. Zijn hoofdje komt nog niet tot de armleuning van de stoel maar zijn oogjes glinsteren en geen enkel gebaar van de celebrant of koorknaap ontgaat hem.

Si le caractère d'Herman est très pieux c'est un enfant gai. Dans la menuiserie de son oncle Mon il se promène parmi les copeaux et de temps en temps se laisse tomber comme dans un lit de plumes, en riant aux éclats. Zijn oom heeft altijd tijd voor hem en kent zoveel mooie sprookjes, dat hij er graag naartoe gaat.

Anecdote: pas sale

Une gitane passe régulièrement avec un orgue de Barbarie tiré par des chiens. Très vite Herman est en bon termes avec les chiens qui remuent la queue dès qu'ils aperçoivent Herman.

La femme a tout la peine du monde de retenir les chiens qui traversent la rue en aboyant. En haletant ils s'arrêtent devant la porte de la boucherie. La gitane en profite pour jouer une petite mélodie. Entretemps les chiens reçoivent d'Herman leur régal du samedi. La gitane remercie et Herman peut tourner l'orgue. Beaucoup de gens s'arrêtent pour regarder cette attraction.

La gitane demande à la maman d'Herman si elle peut l'embrasser. "Mais oui, bien sur!" En ce moment une "dame" entre le magasin et demande à Herman: "N'as tu pas peur des petits animaux?" et Herman répond: "Mais non Madame, ces chiens ne mordent pas." "Oui mais je veux dire les touts petits animaux car cette femme est sale." Et il répond: " Sale madame?... Non pas sale, mais pauvre!"

plus d'anecdotes kleutertijd